از آن قبیلهی پاکان چند تن بیشتر نماندهاند و از آن چند تن، یکیشان همین روزها پرکشید و همین جمعه تشییع شد و خبر پرکشیدنش در هیاهوی وقایع این روزها گم شد. نخستین بار نامش را در دوران نوجوانی دقیقا ۳۸ سال پیش، شنیدم، به عنوان عضوی از کابینه مهندس بازرگان. در این ۳۸ سال هیچ گاه او را از نزدیک ندیده بودم و تقریبا هیچ از او نمی دانستم. تنها میدانستم که نخستین وزیر نفت جمهوری اسلامی ایران بوده است. تا این که در تابستان امسال دوستی گفت «مهندس علیاکبر معینفر» سراغ تو را گرفته است و خواسته است هر گاه به تهران می روی، دیداری داشته باشید. آن دوست گفت مهندس نوشتههای تو را دنبال میکند و تمایل دارد دیداری باشد و گپی بزنید. استقبال کردم. قراری گذاشتیم و بالاخره در ۲۹ شهریور امسال به خانه پیرمردی ۹۰ ساله رفتم (اگر زنده بود، پنج روز دیگر ۹۰ سالش تمام میشد - زادهی ۲۲ دیماه ۱۳۰۶). پیرمردی که یار زندگی اش حدود دو دهه پیشتر، پر کشیده بود و فرزندان نیز هر یک به دیاری بودند و اکنون او بود و یکی از همکاران سابقش (آقای مهندس محمودی تکنسین شبکههای شتابنگاری زلزله) که او را رها نکرده بود و از سر اردات و محبت کمر به خدمتش بسته بود – و دریغ که اکنون چه نایاب است اینگونه دوستیها! منتظر بودم تا وقتی با او روبهرو میشوم، پیرمردی فرتوت را ببینم که از بیماری و قضای روزگار می نالد و درباره انواع درده

گفتوگو با آقای نصرت الله خازنی رئیس دفتر نخست وزیری حکومت ملی دکتر مصدق/2 u202bبا استفاده از: گفت و گوی نشریه توقیف شده "ایران فردا" (به همت آقای هدی صابر، شماره ۵۳ - اردیبهشت ۱۳۷۸ ) و نشریه توقیف شده " بنیان" ( سه شنبه ۲۸ اسفند۱۳۸۰ - شماره ۲۹) و "کتاب کودتا سازان" (به کوشش محمود تربتی سنجابی - ناشر، مؤسسه فرهنگ کاوش -۱۳۷۶ - ص ۷۳ - ۷۲ )u202bu202bسوال: لطفا شناسنامه مختصری از خود ارائه دهید u202bنصرت الله خازنی: من نصرت الله خازنی در سال ۱۲۹۶ در تبریز متولد شده ام. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهم گذراندم و از سال ۱۳۲۴ به تهران آمدم و وارد دانشکده علوم - رشته قضائی شدم و در سال ۱۳۱۷ لیسانسم را گرفتم. مدتی در دادگستری و بعد از حدود یک سال در بانک ملی ایران مشغول به کار شدم. بعد رفتم به خدمت وظیفه. چون جزء پنج نفراول دانشکده بودم، انتخاب محل خدمتم با خودم بود و من تهران را انتخاب کردم و در تهران مشغول خدمت شدم. u202bسوال: زمینه آشنایی شما با مرحوم مصدق چه بود؟ u202bنصرت الله خازنی: بعد از این که خدمت وظیفه را تمام کردم، با اصرار یکی از دوستان پدرم به وزارت بهداری رفتم و در آنجا استخدام شدم. در سال ۱۳۲۵ که حکومت قوام السلطنه ساقط و وزیر بهداری وقت آقای دکتر یزدی کنار رفت، آقای دکتر اقبال وزیر بهداری شد. ارتش آمریکا، پس از پایان جنگ، یک بیمارستان فوق العاده مجهزی در خمسه(خمبه)خرمشهر داشت. خمسه با خرمش

مشاور احمدی نژاد و ستون نویس کیهان در حال حاضر کجاست؟ فردی خاص که در دولت احمدینژاد ردیف بودجه داشت «پرفسور حمید مولانا» با ۶۷۴ هزار دلار بودجه دریافتی چه کرد و الان کجاست؟ پس از انتصاب حمید مولانا به عنوان مشاور احمدی نژاد، نام وی برای نخستین بار در بودجه سال ۱۳۸۷ ذکر و ردیف بودجه برای او در نظر گرفته شد. این بودجه در آن سال به مبلغ ۳۳۷ میلیون تومان تحت عنوان «بنیاد فرهنگی مولانا» به حمید مولانا پرداخت شد. این مبلغ (۳۳۷ میلیون تومان) عینا در بودجه سال ۱۳۸۸ قید شد. مجموع مبلغ پرداختی به حمید مولانا در بودجه سالهای ۱۳۸۷ و ۱۳۸۸ مبلغ ۶۷۴ میلیون تومان بود که با توجه به قیمت ۱۰۰۰ تومانی دلار در سالهای ۸۷ و ۸۸ ، مبلغ پرداختی به حمید مولانا معادل ۶۷۴ هزار بود.ایلنا، مهدی الیاسی: با انتشار بودجه سال ۱۳۹۷ ، واکاوی جزییات بودجه مورد توجه رسانهها قرار گرفت و در شبکههای اجتماعی نیز بازتاب گسترده یافت. جزییات ردیفها و پرداخت بودجه به نهادهای فرهنگی و شبه فرهنگی خاص در بودجه امسال بیش از سالهای گذشته مطرح و خبرساز شد.حسن روحانی نیز در روزهای گذشته در اظهاراتی از مردم و به خصوص جوانان خواست بودجه ۹۷ را ول نکنند و جزییات پرداخت به نهادهای گوناگون را مورد پرسش قرار دهند. در این میان جا دارد جدای از بودجه سال ۱۳۹۷ با نگاهی به بودجه سنوات گذشته، نه فقط به بودجه نهادهای خاص که به بودجه ف

 روز «کوروش بزرگ»   19 باستان شناس و تاریخ پژوه ایرانی در نامه ای به استانداری فارس خواستار ثبت هفتم آبان ماه به عنوان روز «کوروش بزرگ» در تقویم رسمی کشور شدند و اعلام کردند که گرامی داشت این روز می

2500 سال قبل پیرمردی 70 ساله درحضور بیش از 100 نفر هیئت منصفه به جرم "تشویش افکار عمومی" و "نشر اکاذیب" به اعدام محکوم شد. این مرد سقراط نام داشت. ﺩﺭ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺷﻬﺮ ﻭ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺁﻣﺪ می کرﺩ ﻭ ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺯ ﺩﻫﺎﻥ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧﻤﯽﺁﻣﺪ، "ﻣﮕﺮ سؤﺍﻝ" ! ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﮐﺲ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﻭ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ سؤﺍﻝ ﻗﺮﺍﺭ می دﺍﺩ؛ﻣﻔﺎﻫﯿﻤﯽ را ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻘﯿﺪۀ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ، ﻣﻄﻠﻖ ﻭ ﺍﺑﺪﯼ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻣﻮﺭﺩ ﭼﺎﻟﺶ ﻭ ﻧﻘﺪ ﻗﺮﺍﺭ می دﺍﺩ. ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺳﻘﺮﺍﻁ ﺍﺯ ﻋﻘﻼﻧﯿّﺖ ﭼﯿﺰﯼ ﺷﺒﯿﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ: "نقد ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺪﻭﻥ خط ﻗﺮﻣﺰ"! همۀ ﻣﺎ ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﯼ ﺍﻫﻞ ﻧﻘﺪ ﻭ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻭﭼﺎﻟﺶ ﻫﺴﺘﯿﻢ، ﺍﻣّﺎ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﻋﻘﺎﯾﺪ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﯾﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺁﻧ ﻬﺎ ﺭﺍ ﭘﺸﺖ ﺧﻂ ﻗﺮﻣﺰ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ، ﻣﺎ ﺩﭼﺎﺭ ﻋﻘﻼﻧﯿّﺖ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ ﻣﺤﺼﻮﺭ ﻫﺴﺘﯿﻢ؛ ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ، ﺧﺮﺩﻭﺭﺯﯼ می کنیم ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺗﺤﺖ سلطۀ ﻋﻘﺎﯾﺪ "ﻋﺎﺩﺗﯽ" ﻭ "ﻋﺎﻃﻔﯽ" ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﯾﻢ. ﻋﻘﺎﯾﺪ ﻋﺎﺩﺗﯽ، ﻋﻘﺎﯾﺪﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﻪ ﺁﻧ ﻬﺎ ﻋﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻩﺍﯾﻢ ﮐﻪ ﺁﻧ ﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺪﯾﻬﯽ ﻓﺮﺽ نموﺩﻩﺍﯾﻢ. عقاید ﻋﺎﻃﻔﯽ هم عقایدی هستند ﮐﻪ ﺁﻧ ﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻘﺪ ﻗﺮﺍر نمی دﻫﯿﻢ، ﭼﻮﻥ ﺑﺎ ﺁن ها ﺩﺭﮔﯿﺮﯼ ﻋﺎﻃﻔﯽ ﺩﺍﺭﯾﻢ.ﺧﻄﺎﻫﺎﯼ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﻭستشاﻥ ﺩﺍﺭﯾﻢ، ﻧﻤﯽﺑﯿﻨﯿﻢ ﻭ ﺧﻄﺎﻫﺎﯼ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آن ها ﮐﯿﻨﻪ ﻭ ﻧﻔﺮﺕ ﺩﺍﺭﯾﻢ، ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺰﺭگ تر ﺍﺯ ﺁنچه ﻫﺴﺖ، ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﻢ.ﺧﻼﺻﻪ ﺑﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﮔﺰﺍﺭﻩﻫﺎﯼ ﻋﺎﺩﺗﯽ و ﻋﺎﻃﻔﯽ ﭘﺸﺖ ﺧﻂ ﻗﺮمزِ ﻧﻘﺪ، "ﻋﻘﻼﻧﯿﺖ" ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ می کنیم. ﺳﻘﺮﺍﻁ ﺑﺎ ﻣﻮﺭﺩ پرسش ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﻫﻤﻪ چیز ﻭ ﻫﻤﻪ ﮐﺲ ﺑﻪ ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﻪ "ﺗﺸﻮﯾﺶ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻋﻤﻮﻣﯽ" می کرﺩ.ﺍﻭ ﻣﺮﺩﻣ

امروز سالروز اعدام هویداست امروز سالروز اعدام هویداستهویدا قرار بود از سیستم بگوید. به قول ابراهیم یزدی، از سیستمی که ١٣ سال صدر اعظم دوران طلاییش بود.او می خواست برملا کند تمام آن دورانی كه چشم دنیا به اقتدار ایران بود. او می خواست بگوید چگونه شد که از شیره کش خانه به "دروازه تمدن بزرگ" رسیده بودیم.او قرار بود بگوید ملتی که کنار خیابان قاپ می انداخت و شپش از سر و رویش بالا می رفت، چگونه شد که به آنجا رسید که بدون ویزا به ۷۲ کشور دنیا سفر می کرد.هویدا قرار بود بگوید چگونه ریال ایران جزء ٧ پول برتر دنیا شد. هویدا قرار بود بگوید که چه شد که بعد از ٥٧ سال سلطنت پهلوی، دنیا به مردم ایران تعظیم می کرد.کسی نمی داند کسانی که دیروز با بورسیه بنیاد پهلوی در بهترین دانشگاه ها دانشجو بودند و عضو کنفدراسیون دانشجویان ناراضی ایران و امروز بعد از انقلاب از زیر قرآن به دیار غربت پناه برده اند، از صدقه سر سیستمی بود که هویدا می خواست برملایش کند.هویدا می خواست بگوید. او آماده اعتراف بود. اتفاقا از تمام دنیا به مهندس بازرگان تلفن شده بود که هویدا نباید اعدام شود، اما نمی دانم چگونه گلوله هادی غفاری از غیب، هویدا را برای گفتن حقیقت به سکوت کشاند.دیروز که در خبر ها شنیدم که ترکیه به تمام کارخانه ها و مراکز اقتصادی کشور

ایستادگی برادران بایندر ، شهادت به فاصله یک روز ایستادگی برادران بایندر ، شهادت به فاصله یک روزدو برادر؛ یکی در انزلی و دیگری در خرمشهر شهید شد.در جریان هجوم وحشیانه و ناجوانمردانه انگلستان و روسیه به سرزمین ایران، دلاورانی چون برادران بایندر جان خود را در راه پاسداری از ایران زمین فدا کردند.در شهریور ۱۳۲۰، دریادار غلامعلی بایندر فرمانده نیروی دریایی جنوب، در بازگشت از آبادان با گلولههای ناو انگلیسی روبه رو شد. ناوچههای ناو غافلگیر شده غرق شدند. گروهی از افسران و ناویها کشته شدند.دریادار بایندر، همراه با سروان مکری نژاد، برای چاره اندیشی و آماده باش به ستاد نیروی دریایی جنوب، به سوی خرمشهر به راه افتادند، ولی پیش از آن که به خرمشهر برسند، با آتش ناگهانی مسلسلهای انگلیسی از پای درآمدند. جانسپاری شهید یدالله بایندر در همین زمان و در شمال ایران، ناوسروان یدالله بایندر برادر شهید غلامعلی بایندر نیز همانند برادر میهن پرست خود در برابر این تازشگران ایستاد و تا واپسین قطره خون خود جنگید، تا آن که خود پاکش بر خاک مقدس ایران زمین چکید و جان داد.«تاریخ۷۰۰۰ساله ایران»https://t.me/joinchat/AAAAAD7jR1f_09TXsZPR7Q

انتقاد از بالاترین مقام انتقاد از بالاترین مقام امام گفت خوشش نمیآید تا تلویزیون را روشن میکنند، از او اسم ببرند.بهشتی گفت امام دوست ندارد اطرافیانش مانند شاه با او برخورد کنند.خبرنگار ایتالیایی از آیتالله خمینی دربارهي ویژگیهای حکومت اسلامی مدنظرش پرسید. وقتی صحبت به رابطهي بین دولت و زمامدار و مردم رسید، امام گفت : حکومت و زمامداری در دست فرد یا افراد، وسیلهي فخر و بزرگی بر دیگران نیست که از این مقام بخواهد به نفع خود حقوق ملتی را پایمال کند و ادامه داد: «هر فردی از افراد ملت حق دارد که مستقیما در برابر سایرین، زمامدار مسلمین را استیضاح کند و به او انتقاد کند و او باید جواب قانعکننده بدهد.» (صحیفه امام، ج 5، ص 409) مصاحبه مربوط به 19 دی 1357 حدود یک ماه مانده به پیروزی انقلاب است. 5 روز بعد خبرنگار روزنامهي لیبرال از ژاپن با آیتالله دربارهي حکومت اسلامی سخن گفت و اینکه تصور روشنی از حکومت اسلامی وجود ندارد. امام در پاسخ، به اولین موضوعی که اشاره کرد ،بحث آزادی و رهایی از دیکتاتوری، استبداد و فساد بود و گفت: «ما امیدواریم ایران اولین کشوری باشد که به چنین حکومتی دست مییابد. حکومتی که کوچکترین فرد ایرانی بتواند آزادانه و بدون کوچکترین خطر به بالاترین مقام حکومتی ا

بزرگداشت سی و ششمین سالگرد درگذشت سید محمد حسین طباطبایی صاحب المیزان بزرگداشت سی و ششمین سالگرد درگذشت سید محمد حسین طباطبایی صاحب المیزانمحسن کدیور در این انقلاب یک شهید واقعی بود، که مظلومانه هم شهید شد، و آن اسلام بود. آقای سید محمد حسین طباطبائی (۱۲۸۱ تبریز، ۲۴ آبان ۱۳۶۰ تهران) بزرگ ترین فیلسوف مسلمان قرن اخیر، یکی از بزرگ ترین مفسران قرآن در جهان اسلام، یکی از سه مفسر تراز اول در تاریخ تشیع، از شاخص ترین نمایندگان تفکر اسلام شیعی اصولی در قرن چهاردهم هجری شمسی و استاد اکثر قریب به اتفاق علمای معاصر شیعه در تفسیر قرآن و حکمت به رشته تحریر درآمده است. آقای طباطبائی در پاسخ تسلیت ذوالمجد به نمایندگی از «محفل اهل تاویل» به مناسبت شهادت علی قدوسی دامادش: «در این انقلاب یک شهید واقعی بود، که مظلومانه هم شهید شد، و آن اسلام بود.» این جلسه در ییلاق طباطبائی ذوالمجد قمی از وکلای مرفه دادگستری در روستای جابن دماوند در نیمه اول پاییز ۱۳۶۰برگزار شده است، و علاوه بر میزبان عیسی سپهبدی، محمد تقی فلسفی و سید مصطفی محقق داماد در آن جلسه حضور داشته اند. سه نفر از این افراد هنوز در قید حیاتند. با آغاز تدریس فلسفه آقای طباطبایی درس فلسفه آقای خمینی تحت الشعاع قرار گرفت و بسیاری از شاگردان او جذب درس آقای طباطبا